سیاستگذاری کشاورزی
مصائب یك وزیر

اندر حكایت جانشین‌پروری و ضعف‌های این‌چنینی وزارتخانه

مصائب یك وزیر

خشكسالی، بحران آب، تحریم، كمبود اعتبار و از همه مهم‌تر فقدان مدیر ... واقعیت این است كه نمی‌دانم مطلب را از كجا، چطور و چگونه بنویسیم تا بتوانم در حد بضاعت حق مطلب و دینم را نسبت به آن ادا كنم. چون ما ایرانی‌ها در حرف زدن ید طولائی داریم و از بد قضا سابقه بد، دلیل هم برای این گفته دارم، كافی است شما در یك مجلس، محفل، گروه دوستان، كلاس، دانشگاه، جلسه اداری و... اشاره‌ای به وسیله‌ای، ماشینی، گیاهی، وضعیتی و... بكنید، به یك باره تمام اعضای حاضر كانه دانشمندان صاحب نام به ارائه نظر و آخرین كشفیات بشر در این مورد به خصوص می‌پردازند و در مورد مشكلات مملكت نیز هكذا ...

كه اگر از هزاران هزار گفته‌های این چنینی در جلسات آنچنانی، نیم یكی از آن‌ها به كردار در می‌آمد، اكنون وضع مملكت به گونه‌ای دیگر بود.

با این توصیف ما -مردم ایران-، به نظر قبل از هر چیز باید به دنبال یك زبان و ادبیات مشترك باشیم، زبانی كه اگر با آن موضوع و مسئله‌ای را بیان می‌كنیم، قابل فهم باشد و بتوان با آن زبان، تصمیم‌گیری كرد، برنامه‌ریزی كرد و طرح عملیاتی را ریخت و با همان زبان بر اجرای آن امور نظارت و ارزیابی كرد و گزارش‌ها و نتایج حاصله را مطالعه و ملاحظه نمود.

و این زبان مشترك در امور اجرائی، زبان مدیریت است، زبانی عاری از ایهام، كنایه، اشاره و مماشات، شفاف و صریح و دارای نفوذ... و این دانش و تجربه را باید در نزد كسانی جستجو كرد كه روزگاری را برای آموختن آن صرف كرده و تحت تعلیم و تربیت قرار گرفته باشند و این حرف به معنای آن است كه همواره در دستگاه‌ها، سازمان‌ها، موسسات، شركت‌ها و... باید افراد واجد شرایط شناسایی، استعدادسنجی و تحت آموزش علمی و تجربی قرار گیرند و به عنوان جانشینان و اداره كنندگان آینده این واحدها، تربیت و پرورش یابند.

امری كه از هر زاویه‌‎ای و با هر چشمی به آن نگاه می‌شود، متأسفانه خلأ آن در دستگاه‌های اجرایی كشور به ویژه در بخش كشاورزی -كه مورد غفلت قرار گرفته است - به چشم می‌آید و تأسف‌بارتر اینكه ما هیچ‌گاه خساراتی كه از ناحیه این خلأ و عدم پرورش مدیران شایسته به كشور و منابع ملی وارد شده است را برآورد نكرده‌ایم و یا اگر متوجه آن هم بوده‌ایم، از كنار آن گذشته‌ایم، اما باید بدانیم كه در فقدان مدیریت شایسته و دارای تعصب است كه بروز هر اتفاق ناممكن و نامیمونی، ممكن می‌شود و مطمئناً این نوع مدیریت هر كشور است كه بر پیشانی آن قوم و ملك رقم سفید و یا سیاه‌بختی را حك می‌كند.

و اما این نقش یا وظیفه پرورش جانشینان، این مدیران فردای جامعه، سنگین‌تر از همه نقش‌ها و وظایفی است كه تاكنون گفته، نوشته و خوانده شده است، كه تحقق آن ممكن نیست، مگر در سایه یك فهم ملی.  از این رو بایسته است برای كاستن از مصائب و دغدغه‌های گوناگون وزیر پرتلاش و فرهیخته، بخش كشاورزی و دلسوزان آن، مدیران ارشد وزارت جهاد كشاورزی، آستین‌ها را بالا زده و با تصمیمات هوشمندانه، موضوع جانشین پروری را به منزله یك وظیفه ملی و میهنی، به صورت علمی و سیستمی در دستور كار خود قرار دهند و به تربیت مدیران شایسته، فهیم و جوان همت گمارند و تا فرصت باقی است وزارت مذكور را از خلأ مدیریتی و گسست بزرگ به وجود آمده نجات دهند. خیل جوانان تحصیل كرده و با استعداد كشور، تشنه راهنمایان هوشمند با سخاوت و میدان كار هستند.

آنچه سعی است من اندر طلبت بنمودم              آنقدر هست كه تغییر قضا نتوان كرد

(حافظ)

سخن ماه- ماهنامه دام و کشت و صنعت - شماره ۲۱۱ - سال ۱۳۹۶

مدیر سایت
info@iranagrimagazine.com

به این مطلب امتیاز دهید:

کارشناسان ما در مورد مشکلات تولید محصولات، که نمی‌توانید برای آن جوابی پیدا کنید؛ می‌توانند به شما کمک کنند

info@iranAgriMagazine.com
arrow