سیاستگذاری کشاورزی
امکان تولید غذای کشور در 6 استان

امکان تولید غذای کشور در 6 استان

کارشناسان معتقدند گرچه کم‌آبی و بحران آب در کشور وجود دارد اما علاوه بر اراضی مرغوب، انرژی، کارگر ارزان و آفتاب مناسب رویش و تولید، حمایت و تعصب دولت در رابطه با تأمین و اختصاص به موقع نهاده‌ها، مدیریت و تدبیر مناسب در مورد نحوه زمان کاشت، داشت و برداشت و به‌ویژه مسائل پیش و پس از تولید (زنجیره‌های تولید کشاورزی) می‌تواند حداقل در دو محصول استراتژیک "گندم و شکر" خودکفایی و برای دو محصول "روغن" هموارسازی مسیر خوداتکایی حاصل کند. 

خوزستان و پنج استان دیگر کارخانه تولید کشاورزی 

نگاه کارشناسی و بررسی امکانات نشان می‌دهد که مناطقی مانند استان‌های خوزستان، جنوب استان ایلام(دشت‌عباس و ...) استان گلستان، منطقه دشت‌مغان، استان اردبیل، آذربایجان‌شرقی و غرب استان کرمانشاه، آمادگی دارند تا بخش عمده امنیت‌غذایی را عهده‌دار شوند. 

گام اول اصلاح مدیریت با به‌کارگیری مدیران و مشاوران داخلی و خارجی 

5 دهه پیش کشاورزان پیشرو در اراضی اطراف گرگان با ماشین‌آلات آن زمان با استخدام کارشناسان و مشاوران خارجی حدود 6 تن در هکتار(در اراضی وسیع هزار و 2 هزار هکتاری) و کشاورزان متوسط(ازجمله؛ زارعین مزارع 40 تا 50 هکتاری) 3 تن در هکتار گندم برداشت می‌کردند. سیستان به انبار غله ایران مشهور بود. درحالی که امروزه ما از حداقل پتانسیل کشور استفاده می‌کنیم و هنوز در مواردی به متوسط برداشت آن زمان نرسیده‌ایم. 
نمونه دیگر اینکه، در اثر تجارب و نظرات کارشناسی اعلام  و پافشاری کرده بودیم کشت سویا در خوزستان که آب و زمین و آفتاب داریم اقتصادی و کارساز است.
اما برخی مدیران با کاشت در خوزستان مخالف بودند و پس از اصرار ما و کاشت سویا متوجه امتیازات کشت این محصول شدند.
شاهد دیگر انتقال برخی از کشت‌های بهاره به پاییزه مانند کشت چغندرقند است که، اینک انقلابی در صرفه‌جویی آب ایجاد کرده و کافی است 50 هزار هکتار به کشت چغندرقند افزوده شود تا در تولید شکر خودکفا شویم.
از طرفی کشت نشایی نیز می‌تواند علاوه بر کنترل و مدیریت آفات، دو تا سه نوبت در آبیاری زراعی صرفه‌جویی ایجاد کند. در زراعت گندم برای پایداری تولید با بهبود روش‌های کشاورزی و افزایش بهره‌وری می‌توانیم تولید مستمر و پایدار داشته باشیم.
مشکل کار، نقدینگی کشاورز و تأمین به‌موقع نهاده‌هاست 
براساس آمار 75 درصد اراضی متعلق به 3 میلیون و 600 هزار بهره‌ور کشاورزی است و حکایت از این دارد که اکثر اراضی زیر 5 هکتار است و کشاورز خرده پا در ماه‌های مرداد و شهریور همزمان با ضرورت تأمین نهاده‌های کشاورزی و تدارک کشت و زرع، با مسائلی همچون تأمین هزینه ثبت‌نام فرزندان در دبیرستان و دانشگاه‌های غیردولتی، هزینه‌های جاری زندگی، بهداشت و درمان، پوشاک، قبوض آب، برق، گاز، تلفن، موبایل‌های افراد خانواده و... مواجه است و در مواردی نیازهای روزمره زندگی بر تأمین به‌موقع نهاده‌های کشاورزی غلبه می‌کند. 
اینجاست که دولت یا باید کشاورزان را رها کند تا زارع هم، زمین زارعی را به شهری‌ها برای ویلاسازی بفروشد و به حاشیه شهرها مهاجرت نماید یا اینکه دولت نهاده‌های کیفی کشاورزی را ابتدای سال تهیه و به مرور به کشاورزان متقاضی تحویل دهد. مثلاً کود را اول فروردین تهیه و در انبارها دپو کند. یا فرضاً بذر مرغوب دانه روغنی را به قیمت مناسب کیلویی حدود 30 هزار تومان تهیه نماید (وگرنه کشاورز دانه روغنی تولیدی (نه بذر) را هر کیلو کمتر از سه هزار تومان خریداری و به جای بذر مرغوب کشت می‌کند)، سموم استاندارد را تأمین و به موقع در اختیار کشاورزان قرار دهد و... . وی معتقد است دولت به جای یارانه و پول نقد باید این نهاده‌ها را قبل از زمان کشت به کشاورز عرضه کند. 

اما برای تأمین این نهاده‌ها بودجه و پول لازم است

بودجه و امکان اختصاص آن در دستان سختگیر سازمان مدیریت است که نه به اندازه و نه به‌موقع و در جایگاه مورد نیاز ردیف نمی‌کند. 
یادمان هست زمانی که احمدی‌نژاد سازمان مدیریت را منحل کرد، می‌دانستیم برای تسهیل امور مالی کشور چنین نکرده و دریافتیم رئیس جمهور سابق، نه با هدف خیر که با نیت: 
• برداشت وجه در هر زمان
• برداشت هر میزان وجه 
• پرداخت به هر شخصی
• هر زمان لازم داشت آن را بگیرد.
در دولت یازدهم، سازمان مدیریت بعد از احیاء، متأسفانه این بدعت سیئه را گذاشت که اگر قرار بود بودجه‌ای اختصاص دهد بعد از کلی دستکاری و وقت‌کشی مثلاً در اسفند ماه پرداخت کند که معمولا و نهایتا به کار حقوق و اضافه‌کاری شب‌عید پرسنل می‌آید یا اینکه میز و صندلی‌های ادارات را نو نوار می‌کند اما به داد کشاورزی و تأمین به‌موقع نهاده‌ها نمی‌رسد. 
این مدیر ملی پیشنهاد می‌کند سازمان مدیریت در هماهنگی با وزارت کشاورزی در ماه اول هر سال، بودجه مورد نیاز را برای تأمین نهاده‌های کشت و کار، کارسازی کند. مراکز کشاورزی استان‌ها آن را به‌موقع به کشاورزان تحویل و از محل خرید تضمینی وجوه خود را برداشت یا به هر طریق دیگر از جمله محل پرداخت وام و... تسویه نمایند. 
مسلما این حرکت ملی، می‌تواند کشاورزان را در رسیدن به خوداتکایی و خودکفایی و تأمین امنیت غذایی یاری نماید.

نشریه دام و کشت و صنعت - شماره ۲۱۷  و ۲۱۸ - سال ۱۳۹۷
 

مدیر سایت
info@iranagrimagazine.com

به این مطلب امتیاز دهید:

کارشناسان ما در مورد مشکلات تولید محصولات، که نمی‌توانید برای آن جوابی پیدا کنید؛ می‌توانند به شما کمک کنند

info@iranAgriMagazine.com
arrow