صنعت دام و طیور و آبزیان
کسالت عمیق حوزه دام و طیور

کسالت عمیق حوزه دام و طیور

گرچه تولیدات کشاورزی به ویژه صنعت دام و طیور رکن اساسی تامین غذا وامنیت غذایی کشور است، اما کسالتی عمیق بخش کشاورزی را فراگرفته و نه رمقی برای کشاورزی مانده، نه دل و دماغی برای کارمندان جهاد کشاورزی! نه انگیزه تحقیقات برای محققین و نه جذابیت ورود به رشته های کشاورزی برای دانشجویان جدیدالورود.

مشکل کجاست؟

بزرگترین ایراد در حوزه تولیدات دامی این است که جامعه درک درستی از ارزش تولیدات کشاورزی و زحماتی که به تولید یک کیلو گوشت و یک لیتر شیر و... منجر میشود ندارد و متاسفانه فعالیت معاونت های مختلف وزارتخانه و ماحصل کار و تلاش آنها، در جامعه آنها دیده نمیشود. سوال این است که آیا آشنا شدن فضای جامعه با ارزش کشاورزی موجب میشود تا مردم قدر صنعت کشاورزی و محصولاتش را بدانند؟ آیا در اثر این شناخت مصرف بهینه صورت میگیرد؟ در ادوار گذشته با برگزاری جشنواره هایی نظیر جشن مزرعه، جشنواره برترین گاو شیری، بز نمونه و... در مجموعه هایی مانند سالن های استادیوم آزادی، مرکز توسعه صادرات، محل دائمی نمایشگاه ها و تقدیر از زحمات و تلاش تولیدکنندگان، معرفی خدمات آنها در رسانه های گروهی و... کشاورز و دامدار حداقل دلخوش به این بود که زحماتش دیده میشود.
با توجه به اهمیت تولیدات کشاورزی و احترام خاصی که برای این صنعت و اهالی آن در جهان، قائلاند اما در ایران شخصیت اجتماعی این شغل و محصولاتش نادیده گرفته میشود. در همه جای دنیا غذا (مواد پروتئینی) موضوع ارزشمندی است ولی در ایران جز کالای کمارزش (از نظر مقام تولید) محسوب میشود و ما باید مردم را نسبت به کیفیت اجناس مصرفی توجیه کنیم. برای مثال عدهای در فضای مجازی شایعه کردند که مرغ تولید داخل هورمونی است درحالی که این موضوع کذب محض است، اما مسئولین نتوانستند با پاسخ منطقی مردم جامعه را قانع کنند.

چاشنی انگیزشی در بخش دولتی

علاوه بر مشکل جایگاه نداشتن تولیدکنندگان، دولتزدگی نیز آفتی است که کل کشور را دربرگرفته است و متاسفانه پرسنل و حقوق بگیران دولتی، مشارکت حداکثری در همراهی با بخش خصوصی و بدنه تولید ندارند و همین باعث بیانگیزگی دیگر کارمندانی است که فارغ از میزان دریافتی و عواید کارمندی، ملی فکر میکنند و میخواهند شکوفایی به وجود بیاورند اما میبینند دوغ و دوشاب یکی است. طبق آمار از کل کارمندهای ایران فقط 20 تا 30% فعالیت مفید دارند و متاسفانه ادارات دولتی دچار نخوت شدیدی است. برای درمان این موضوع باید چارهای جست. شاید تنها راه نجات در بخش کشاورزی، افزودن چاشنی انگیزشی برای نیروهای این بخش و نظارت مدیران ارشد بر عملکرد مدیران میانی و کارشناسی باشد. باید گفت مهترین عامل ایجاد انگیزش این است که اخبار پیشرفت کار از داخل وزارت جهاد کشاورزی بجوشد و خبرگزاری ها ضمن تخصیص اهمیت بیشتر به بخش کشاورزی، تحلیل و راهکار تعاملات بیشتری با سازمان داشته باشند.

اگر کدخدایی نباشد!

بعد از دو مرحله فوق حذف واسطه ها و دلالان در کشاورزی، ایجاد زنجیره هایی از تولید تا فروش برای کشاورزان و دامداران، حمایت و مشوق های مالی و معنوی سرمایه گذاران و کارآفرینان، قدردانی مستمر از پژوهشگران، کارشناسان و مدیران توانمند و کاردان و... از دیگر فعالیت های انگیزشی است که باید به آن پرداخت. اگر در کشاورزی حالت کدخدایی و کشاورزی جزیرهای ازبین برود با یکپارچه شدن مراحل پیشین و پسین تولید، همه احساس رضایت میکنند. باید برای کشاورزان و دامداران شرکت های تعاونی با هدف زنجیره های خدمات و تولید ایجاد شود تا با همکاری دست اندرکاران عرصه کشاورزی با یکدیگر قیمت تمام شده کاهش یابد و عمده سود بین خودشان تقسیم شود و در این بین دولت فقط نقش نظارتی خود را ایفا کند.

شیرین تر میشود اگر...

سفرهای استانی وزیر البته آثار مثبتی دارد و مزارع و عملکرد آنها مورد بازدید قرار گرفته تشویق میشوند اما به نظر میرسد اگر وزیر جهاد کشاورزی در سفرهای استانی خود بدون فراخوان، تشریفات و اسکورت و به دور از همراهی ده ها خودرو حامل دوستداران و هواداران، وارد روستاها و مراکز تولید شود و بدون برنامه ریزی، همراه با دیدار از واحدهای صنعتی و مکانیزه، از واحدهای سنتی کشاورزان و دامداران نیز بازدید کند، بارق های از امید در دل و جان زحمتکشان این عرصه ایجاد میشود. کشاورزان خرده پا میگویند همیشه که نباید از طرح های با سرمایه گذاری میلیاردی و تیم فنی و تخصصی حرف های بازدید به عمل آورد! 

امید است که...

اینجاست که به نظر میرسد نگاه جامعه به کشاورزی و فعالان عرصه کشاورزی از کشاورز، محقق، مروج،کارشناس، دانشجو تا وزیر و همکارانش نگاهی قدر دانانه باشد. امید است که رسانه ها، چه رادیو تلویزیون وچه روزنامه ها و نشریات تخصصی و چه رسانه های دیجیتالی و فضای مجازی، اخبار این صنعت پرکار و جامعه زحمتکش را در سطح وسیعتری تحلیل، ارزیابی، نقد (همراه با ارائه راهکار کارشناسی) مخابره کنند تا روزنه ای از امید و اشتیاق در دل صنعتگران کشاورزی ایجاد شود.

نشریه دام و کشت و صنعت - شماره ۲۱۹ - سال ۱۳۹۷
 

مدیر سایت
info@iranagrimagazine.com

به این مطلب امتیاز دهید:

کارشناسان ما در مورد مشکلات تولید محصولات، که نمی‌توانید برای آن جوابی پیدا کنید؛ می‌توانند به شما کمک کنند

info@iranAgriMagazine.com
arrow