سیاستگذاری کشاورزی
انتقام از بخش کشاورزی به چه قیمت؟

در چهار دهه ریاست جمهوری اسلامی هیچ یک از وزرای کشاورزی نه با استیضاح برکنار شدند و نه استعفا دادند یعنی در هر صورت انجام وظیفه برای حفظ تمامیت توان تولید و رفق کسب و کار را وظیفه میدانستند که البته تاریخ و تحلیل کارشناسان میتواند صداقت، مدیریت، بصیرت و جسارت وزاری بخش را طی دوره مدیریتشان بسنجد.
از طرفی وزارت کشاورزی که به پاکدستی، ارائه خدمات صحیح کارشناسی، تحقیقاتی، آموزشی، ترویجی و همراهی با کشاورزان از مراکز خدمات روستایی تا مزارع مکانیزه چند هزار هکتاری معروف بود و حتی پس از ادغام وزارت جهاد سازندگی در وزارت کشاورزی‭ (‬تلفیق جهاد کشاورزی‭) ‬سعی کرد قداست و سلامت کاری وزارتخانه ادغام شده را همچون قبل حفظ کند اما متأسفانه چند سالیست سونامی فساد در ساختار مدیریتی وزارتخانه وزیدن گرفته است.
مهندس حجتی زمانی که با تذکر و توجه نهادهای نظارتی متوجه حلقه فساد شد و با توجه به حمایت و دفاعی که همواره از مدیران منصوب خود مینمود تلاش زیادی جهت بازگرداندن آب رفته به جوی کرد اما موفق نشد که نشد‭!‬
ملوک الطویفی خود مختاران در وزارتخانه به ارز و ریال، به زمین و اراضی، به منابع طرحها و پروژهها، به مجوزها و پروانههای بهرهبرداری، به موی سپید بهرهبرداران گرفتار در آن سوی میز و حتی به حقوق حقه آن دسته از واردکنندگان و صادرکنندگان دستکار رحم نمیکرد و نام نیک دستپاکان شاغل را نیز به باد فنا داد و فریاد کشاورزان به مجلس و نهادهای نظارتی رسید و حجتی که بین دوراهی استیضاح یا دفاع از برخی مدیران ناحق خود گرفتار آمده بود پس از اتمام حجت با مفسدین و رانتخواران وزارتخانه و خواهش و التماس که از مردم و متقاضیان رشوه و زیرمیزی نگیرند‭ (‬در مراسم آغاز سال زراعی جدید‭) ‬اما زمانی که این هشدار و درخواست نیز موثر نیافتاد، تنها راه نجات از این دو مخمصه را استعفا یافت و با استعلام روحانی سه مدیر را به جای خود معرفی نمود تا کشاورزی زمینگیر نشود.
روال معمول این است که با وجود مدیران ارشد پاکدست، کاری و آزمون پسداده در وزارتخانه، طی چند روز، فردی به مجلس معرفی میشد تا در ایامی که بودجه کشاورزی در مجلس مطرح بود و سرآغازی برکشت بهاره رقم میخورد وزارت بیوزیر از پای نیافتد، اما نبردی بیامان جهت فتح دروازههای وزارت از سوی لشکر مسلم و تور آغاز شد تا انتقام سخت از بخش کشاورزی گرفته شود.
مسیرهای رفت و برگشت بین وزارتخانه، خیابان پاستور، ریاست جمهوری و دفتر رئیس جمهوری و میدان بهارستان، مجلس و همچنین سازمان برنامه چندان پرتردد شده بود که جناحها تقریباً 20 کاندید برای وزارتخانه و حتی یکی، دو محلّل و حرفشنو و میرزابنویس مطرح و در فضای مجازی به شدت از آنها حمایت کرده به رقبا میتاختند.
بازار تخریب و توهین و افترا رونق گرفته، شایستهسالاری، انصاف، منافع و مصالح ملی رخت از میان بربسته بود.

تا آن زمان که پرده درافتد‭... ‬
در این میان گروهی درصدد بیرون راندن حریف ذهنی از میدان صدارت بود و یا صحنه وزارتخانه را به عرصه تاخت و تاز تبدیل کرده بود تا در اثر کمکاری، تخریبها را به گردن جانشین یا مدیران غیرسیاسی وزارتخانه بیاندازند و انتقام خود را از بخش بگیرند!
از طرفی توصیه کاندیداهای سیاسی یا هم حزبی و هم پالکی با این هدف صورت میگرفت که در صورت تسلیم شدن رئیس جمهور و معرفی به مجلس و تأیید قوه مقننه، سرپوشی بر پروندههای خلاف و جابجایی ارقام و سوءاستفادهها و رانتهایی باشد که هنوز افشا نشده بود.
زورآزمایی گروهها به لشکرکشیهای سیاسی کشیده شد و هر روز از راهروهای دفتر ریاست جمهوری خبرهای جدیدی شنیده میشد افرادی دعوت میشدند و برنامه برای وزارت میدادند آنهم وزارتی که به دلیل عدم پرورش مدیر، حتی در ردههای مدیرکلی و معاونین وزیر، ناگهان با 20 الی 30 وزیر کت و شلواری پیشنهادی مواجه شد و وزارتخانهای که صرفاً به کار تولید میآمد اسیر چنگال سیاسیونی شده بود که آب و نان خود را در خطر دقت نظر نهادهای نظارتی میدانستند.
‭* * *‬
با این همه امید که مدیر معرفی و انتخاب شده برای تصدی وزارتخانه چنان بصیرتی‭ (‬استعداد درونی و ذاتی‭) ‬همراه با دانش، بینش، تجربه کاری و مدیریتی داشته باشد که قدرت تصمیمگیری ملی، افشای فساد و رانتهای صورت گرفته، تشخیص و بهرهگیری از مدیران جوان، سالم و پاکدست و جابجاییهای شایسته را داشته باشد‭.‬ 

سرمقاله ماهنامه دام و کشت و صنعت شماره ۲۳۷- بهمن ۱۳۹۸

مدیر سایت
info@iranagrimagazine.com

به این مطلب امتیاز دهید:

کارشناسان ما در مورد مشکلات تولید محصولات، که نمی‌توانید برای آن جوابی پیدا کنید؛ می‌توانند به شما کمک کنند

info@iranAgriMagazine.com
arrow