سیاستگذاری کشاورزی
‬گلادیاتور‬ بازی سازمان حفاظت محیط‌زیست

سازمان حفاظت محیط زیست، یکی از سیاست‌هایی که برای انجام وظایفش باید اعمال کند این است که با اعمال راه‌کارها و رویه‌هایی، خود مردم را نسبت به این کار تشویق و ترغیب نماید. اما متأسفانه بعضی از تصمیم‌گیران و مدیران در این سازمان، رویه‌ای برعکس این روال منطقی در پیش گرفته‌اند و مسائل را به گونه‌ای پیش می‌برند که مردم و حیوانات و جانوران حیات وحش را به جان هم بیندازند. درست مثل حاکمان روم باستان می‌خواهند «‬آره‌نا‮»‬ یا صحنه‌ای خلق کنند که در آن، انسان‌ها و حیوانات وحشی به شکلی روبه‌روی هم قرار گیرند تا یکی از آن‌ها برای حفظ بقای خود، مجبور به از بین بردن دیگری باشد. 
در بسیاری از موارد دیده شده که سازمان حفاظت از محیط‌زیست، جانورانی مانند گرگ و خرس و امثالهم را در مناطقی که هیچ شرایط و زمینه‌ای برای بقای این حیوانات مظلوم و در عین حال درنده و وحشی نیست، رهاسازی می‌کند. 
مهم‌ترین شرط برای رهاسازی حیواناتی از این دست در عرصه‌های طبیعی، وجود یک زنجیره غذایی مناسب و طبیعی برای آن حیوان است. اما وقتی این اصل ساده و اولیه با بی‌مبالاتی بعضی از افراد در سازمان محیط‌زیست نادیده گرفته شود و یک حیوان وحشی و درنده مثل گرگ یا خرس در طبیعت و آن هم در یک منطقه جغرافیایی که نزدیک شهر یا روستا و... باشد، رهاسازی شود و وقتی این حیوان زبان بسته غذایی برای خوردن ندارد به ناچار به سمت مناطق مسکونی و جوامع انسانی می‌رود تا شکاری یا بهتر بگوئیم قوت لایموتی برای خوردن بیابد. حال در چنین شرایطی دیگر تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل... 
مطلبی که در ذیل می‌خوانید، بخشی از نامه شکایت و گلایه توأم با استمداد جمعی از اهالی یکی از روستاهای چهارمحال بختیاری از این روند نابخردانه و دور از شأن سازمان محیط‌زیست.
ضمن اینکه یادآوری می‌شود که در شماره‌های قبل نیز چند مورد از شکایات و گلایه‌های متفاوتی که بعضی از مردم خطاب به سازمان محیط زیست را درج کرده و هر بار عین مطلب به استحضار سازمان رسیده بود، اما هیچ جوابی از این سازمان دریافت نکرده‌ایم. باشد که مسئولان سازمان محیط زیست زحمت پاسخ‎گویی را به خود بدهند. 

به‌نام خدا

سازمان حفاظت محیط‌زیست‭-‬جناب آقای دکتر کلانتری

باغداران و اهالی روستای گِردبیشه دهخدا، از توابع بخش گندمان، شهرستان بروجن، استان چهارمحال بختیاری به استحضار میرسانیم‭:‬
تنها درآمد خود و خانواده‌مان از باغات این روستا تأمین می‌گردد. متأسفانه چندین سال است که این باغات مورد تهاجم حیوانات وحشی و به‌خصوص خرس‌ها که گویا از طرف نهادی در اطراف روستای مذکور ‮«‬دراز رو‮»‬ رها شده‌اند، قرار گرفته‌اند و با ورود به باغات نه تنها ثمره باغ‌ها را می‌خورند بلکه باعث نابودی کامل صدها درخت در سطح چندین هکتار شده‌اند‭.
 ‬از آن مهم‌تر این است که شب هنگام تا نزدیکی منازل مسکونی و راه‌های عبور باغداران و خانواده آنها در تردد هستند و پیش آمده که عده‌ای مورد حمله قرار گرفتند و زخمی شده‌اند و بیم آن می‌رود که عده‌ای جان خود را از دست بدهند یا به ناگزیر برای حفظ جان خود به خرس‌ها صدماتی وارد آورند.
اخیراً هم از طرف سازمان حفاظت محیط‌زیست، تعدادی دوربین در مسیر آنها کارگذاشته شده، البته نه برای التیام زخم‌ها که نمی‌دانیم شاید برای بررسی رفتاری خرس‌ها و مشاهده بدبختی ما.
گزارشات محیط زیست و جهاد کشاورزی محلی‭ - ‬بروجن ‭-‬ شهرکرد‭ - ‬که از روستای مذکور بازدید به عمل آورده‌اند و شاهد فاجعه بوده‌اند، مؤید این مسئله می‌باشد که مسلماً گزارش‌ها مربوطه به استحضار خواهد رسید‭.
 ‬لازم به یادآوری است که اولاً کشیدن دیوار یا طوری و سیم خاردار اطراف باغ‌ها، بالغ بر ده‎ها میلیون تومان برای هر باغ و در جمع صدها میلیون تومان هزینه در بردارد که حتی اگر بصورت وام کم‌بهره هم باشد در توان هیچ یک از باغداران نیست. ضمن اینکه اضافه می‌نماید، حتی دیوارهای سیمانی بیش از دو متر که در سال‌های ارزانی برخی باغداران به دور باغ خود کشیده‌اند، مانع عبور خرس‌ها نشده و کارشناسان بازدیدکننده شاهد این مسئله بوده‌اند.
ما به درستی درک می‌کنیم که موجودات حیات وحش به‌خصوص گونه‌های نادر آن نیاز به حمایت و حفاظت دارند امّا امیدواریم مسئولان و کارشناسان محترم هم بپذیرند که این مسئله باعث نابودی و از هم پاشیدگی یکی از روستاهای چهارمحال بختیاری که از روستاهای محروم کشور می‌باشد، خواهد گردید. در حالی که هر ساله مبلغ هنگفتی برای حفظ و احیاء درختان هزینه می‌شود، درختان موجود در سطح چندین هکتار که تنها سرمایه ما و سرمایه‌ای است ملی و به‌نوبه خود حافظ محیط زیست، از بین نروند. بنابراین انتظار می‌رود مسئولان محترم همچنان که خود را موظف به مراقبت و حفاظت از وحوش می‌دانند، خود را موظف به حفاظت از این درختان نیز بدانند. 
لازم به گفتن است همة راه‌های ممکن نظیر ایجاد آتش و روشنایی و سر و صدا در باغ و نصب کلاغ‌پران و سیم شوک الکتریکی و حتی دیوار بلند هم مانع ورود خرس‌ها نشده‌اند؛ براین اساس استدعا دارد برای جلوگیری از عواقب وخیم بسیار خطرناک و جبران‌ناپذیر موجود، اقدام مؤثر و عاجلی صورت گیرد که به نظر ما ساده‌ترین، سریع‌ترین، و بهترین راه‌حل انتقال خرس‌ها به مناطق مناسب دیگری که صلاح می‌دانید می‌باشد تا هم آنها و هم ما در امان و آسایش باشیم‭...‬

اهالی روستای گردبیشه

ماهنامه دام و کشت و صنعت- شماره۲۳۱ - تیر ۱۳۹۸
 

مدیر سایت
info@iranagrimagazine.com

به این مطلب امتیاز دهید:

کارشناسان ما در مورد مشکلات تولید محصولات، که نمی‌توانید برای آن جوابی پیدا کنید؛ می‌توانند به شما کمک کنند

info@iranAgriMagazine.com
arrow